Antep Hangi Irktır? – Şehir, Mutluluk, Yemek ve Tabii Ki Mizah
Antep… Ya da kimileri “Gaziantep” der ama biz ona Antep diyoruz, çünkü ismi bile yeterince uzun ve ağır, bir de “Gaziantep” demek o kadar da eğlenceli değil. Antep, bir kültür, bir kimlik, bir yaşam tarzı… Hem yemekleriyle, hem insanlarıyla, hem de esprili tabiatıyla insanı büyüleyen bir yer. Peki, Antep hangi ırktır? İşte burası işin içine biraz mizah ve günlük yaşam karışmaya başlıyor.
Antep Hangi Irktır? Konusunu Ciddiye Almasak Olmaz!
Bir arkadaş ortamı düşünün, herkes Arapça şarkılar açmış, mekânın bir köşesinde şiş kebap sarmış, ortada bir lahmacun takımı dolaşıyor… Birden biri çıkar ve der ki: “Antep hangi ırktır?” Hımmm… Öncelikle kimse kimseyi de küçümsememeli, çünkü bu soru, biraz karışık bir yerden geliyor.
Bana sorarsanız, Antep’i bir ırkla sınıflandırmak, biraz da Adanalı’yı “neden o kadar acı yer?” diye sormak gibi bir şey. O kadar da basit değil. Hem zaten, Antep’in insanları bir tanesini bile görmek için tam anlamıyla gezinmeniz gerek. Oraya gidip, bir tabak beyran yedikten sonra bu soruya dönüp bakmak bambaşka bir hale gelir. Şimdi gelin, biraz mizahi bir açıdan bakalım.
İçimden Geçenler: Antep’te Bir Gün
Antep’teyim, gece. Gündüz bambaşka bir yerdi ama şu an sanki bu şehirde geceye dönüşen bir gerçeklik var. Ortada biri ciddiyetle “Antep hangi ırktır?” sorusunu soruyor. O esnada, önümde bir tabak lahmacun var ve gözlerim, bir lahmacun caddesinde kaybolmuş. Hangi ırk falan? Lahmacun yediğimde kimse bana ırk sorusu sormaz ki!
Beyran’ı Yiyen, ırk Sorusu Sorar mı?
Yani, Antep’e dair düşündüğüm ilk şeyler, yemek ve sohbet oluyor. Bir tabak beyran içtikten sonra ırk falan, umurunda olmuyor insanın. Herkes burada birden çok kültürün iç içe geçtiği ve rengârenk yaşadığı bir düzende var. Bunu fark ettiğinizde, o soruya gerçek bir cevap vermek zorlaşıyor. İç sesim: “Aman Allah’ım, bitti… Hangi ırk diye soran bir arkadaşım var mı? Nerede bu kadar çok insanla tanıştım, hep yemekle ilgili miydim?”
Antep İnsanı: Hızlı, Şiddetli, Ama Bir O Kadar Neşeli
Antep insanı, bir tencere yemek gibi. Önce biraz sıcak, sonra içi dolu, sonrasında ise altını çok az yakmadan yenebilir. Bunu size anlatmamıza gerek yok, her Antep’te en az bir tanesini görmüşsünüzdür. Konuşurken bir ağızdan bir kelime atlamadan hızla cümle kurabiliyorlar. Beni duyuyor musunuz? Evet, bazen hızları beni de etkiliyor.
Antep ve İç Sesim
İç sesim: “Hadi bakalım, gaziantep’li biri gibi komik olalım…”
Beni bir düşünün, İzmir’de yaşayan, sürekli espri yapan, ama bir o kadar fazla düşünen bir tip. Arkadaşlarımın da benden beklediği şey tam olarak bu; hep espri yapmak, biraz da absürd bir şekilde ama bir yandan da ciddi olmak.
Arkadaş: “Antep hangi ırktır ya?”
Ben: “Abi, Antep’in ırkı bellidir, misafirperverdir. Yani, herkes birer Gaziantepli olur bir müddet sonra. Hadi ama, lahmacunu da mı ‘ırk’ gibi göreceksin?”
Öyle bir an… Herkes kahkahaya boğulmuş ama ben hala düşünüyorum: “Antep’i hangi ırkla tanımlayabiliriz ki?” Fark ettiğim şey ise, buradaki insanların içinden geçen şeylerin, Antep’teki yemek kültürü gibi zengin ve karışık olduğu.
Antep Mutfağından Yola Çıkalım: Hangi ırk, Oğlum?
Hangi ırk falan, bir tabağım baklava var, dondurmalım var. Her şeyin kendine has bir kültürü var burada. Bir de o baklava… İnsanın birdenbire ırkları düşünmesini unutturuyor. Bir baklava yedikten sonra, ırk sorusu soran birinin kafasında eksik bir şeyler olduğunu fark ediyorum. Antep’teki yemekler, o kadar farklı tatlar birleştiriyor ki, birden fazla ırkın karışımını tatlılarınızda hissedebiliyorsunuz.
Ayrıca Antep’te, yediğiniz her şeyin yanında mutlaka muhabbet gelir. “Yağlı mı, hafif mi?” demeden sohbete başlarsınız. “Şu beyran acı mı?” diye sormak, “Antep hangi ırktır?” demekten daha hoş olur bence.
Şimdi Gerçekten Antep’in Hangi Irk Olduğunu Düşünelim…
Kısaca toparlamak gerekirse, Antep’te yaşayan insanlar, kelimelerin ve yemeklerin birleşiminden doğmuş bir kültürün çocuklarıdır. Antep, ırklarla sınırlı bir şey değil; tam anlamıyla sıcak bir yuva, misafirperverlik ve en önemlisi de yemekle ilgili her şeyin öne çıktığı bir yerdir. Birlikte tabakları paylaşırken, o soruyu sormak zaten hiç gerekmez.
Ben: “Antep’te bir gün, her şey olur ama yemek öne çıkar.”
Arkadaş: “E peki, o zaman hangi ırk meselesi?”
Ben: “Antep’in ırkı; yemekle hayatı, hayatla sohbeti, sohbetle kahkahayı karıştıranlardır. Yani, evet… Çeşitli, karışık ama bambaşka bir şey!”
Evet, Antep’in ne olduğunu belki de en doğru şekilde açıklayamadık, ama bir gerçek var: Antep, ırkların değil, hayatın ta kendisinin yoğrulduğu bir yerdir. Yani, şu soruyu soranlara tek cevabım: “Lahmacun, beyran, baklava ve içten bir gülümseme… Bu işin sırrı bu kadar basit aslında!”
Sonuç olarak: Antep’teki insanları bir ırkla sınıflandırmak, o lahmacunu ya da beyranı, sadece bir yemek olarak görmek gibidir. Antep, bir ırktan daha fazlasıdır. O, hayatın kendisidir. Hem sıcak, hem güleryüzlü, hem de lezzet doludur.