Hiçbir Şeyden Mutlu Olmayan Kişiye Ne Denir? Yaşamın Mutsuzluk Yıldızları
İzmir’de yaşayan, 25 yaşında, genellikle arkadaş ortamında espri yapan biriyim. Yani her şey çok iyi, değil mi? Ama bir de içimde sürekli “her şeyin anlamını” sorgulayan bir tarafım var. Bir yanda gülüp eğlenirken, diğer yanda hayatın derinliklerinde kayboluyorum. İronik ama, bu ikili hal bende genellikle şöyle bir soruya yol açıyor: “Hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir?”
Düşünsenize, bir arkadaşınız var, her şeyden şikayetçi. “Bu kahve bile biraz soğuk olmuş,” diyip içtiği çayı suratına bakarak yudumlar. O zaman aslında mutlu olmak ne demek? Bunu kendime soruyorum, sürekli. Ama sonra aklıma o tip bir soru geliyor: “Hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir?” Cevap basit; “Mutsuz!” Ama tabii, bu kadar kısa ve kesin bir tanım beni tatmin etmiyor. Benim gibi sürekli her şeyin altını kazıyan bir insan için, bu sorunun biraz daha derin olması gerekiyor.
Mutsuz Kişinin Portresi: O Da Kim?
Şimdi, her şeyden mutlu olmayan birini tanımlamaya çalışalım. Bence, böyle biri bir tür “ruhsal meteoroloji” gibidir. Havanın her zaman gri olduğunu düşünen ve buna alışan, her an yağmur bekleyen biri… Hani o zamanlar vardı, geceyi sabaha bağlarken, herkes sabahın güzelliğini beklerdi, ama bu kişi sabah güneşinin “açmaması” için dua ederdi.
Bir arkadaşım var, her zaman “Bize bahar gelsin!” diye bağırıyor. Ama bir gün bu tip birisiyle tartışmaya başladık ve dedim ki: “Ya, şunu kabul et; senin derdin bahar değil, sen zaten ‘gölge’ gibi yaşamayı seviyorsun.” O an gözlerindeki o derin boşlukla bana bakışını unutmam mümkün değil. Çünkü mutlu olmanın ne demek olduğunu bilmediği bir dünyada yaşıyor gibiydi. Ve bir an düşündüm, acaba hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir?
“Mutsuzluktan Ne Çıkacak?” Sorusu
Hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir? Bir de bu soruya kendi iç sesimi dahil ediyorum: “Belki de onlar, yaşamın anlamını bulmaya çalışan insanlar! Evet! Hani daha derin bir yerde, mutlu olmayı bile unutmuş, ama aslında mutlu olma arayışı içinde, tüm hayatı boyunca o cevabı arayanlar… Kim bilir? Belki de bir tür felsefi mutsuzluk!”
Bazen düşünüyorum; mutsuzluk belki de bir şeyler aramaktır. Yani, sürekli mutsuz olan birinin hayatı, aslında bir arayış yolculuğudur. Kendine neyi tam olarak bulamadığını ve hangi tatminin eksik olduğunu arar. Ama tabii, bu filozofça yaklaşım her zaman doğru olmayabilir. Bir de “mutsuzluk çemberi” var ki, o tam anlamıyla bir döngü. Bunu 7-24 “şikayet” ile yaşar ve aynı şikayetleri tekrarlar. O kadar mutsuzdur ki, bir şekilde yalnızca mutsuzlukla arkadaş olur.
Ve tabii ben de bir gün kendimi bu döngüde buldum. Evet, bir an kendi ruh halimle dalga geçerek, “Günümüzün mutsuz insanı” diyerek şaka yapmaya başladım. O zaman fark ettim ki, bazen her şeyden mutlu olmamak aslında içsel bir nevi “kendi kendini kandırma hali” olabilir.
“Mutsuz Olmayı Sevenler” Kulübü
Şimdi, şöyle bir durum var: Hiçbir şeyden mutlu olmayan insanlar, sanki mutsuzluğu bir yaşam tarzı hâline getirmiş gibi. Yani, onlar için bu tarz bir durum alışılmış ve gayet normal. Hani derler ya, “Her zaman şikayet etme!” Ama o şikayet etme hali, o kadar içselleşmiş bir şeydir ki, sanki bir nevi tatmin kaynağına dönüşür.
Bir arkadaşım vardı, hep şikayet ederdi ama aslında şikayet etmeyi bir sanat hâline getirmişti. Sürekli “işim zor” der, “bu şehirde bir şey değişmeyecek” diye mızmızlanırdı. Bu kişi, “Hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir?” sorusunun en iyi örneği olabilir. Adeta mutsuzluğu ile “yaşam tarzı” oluşturmuştu.
Bir gün bununla ilgili bir espri yaptım ve dedim ki: “Beni geç, sen bir ‘mutluluk bıkkını’ oldun ya, bu kadar şikayetçi olsan da, evrende birinin seni dinlediği yok! Belki de evrenin şikayetini almak, onların işidir!”
Bunun üzerine, arkadaşım kahkahalarla güldü ve sonra sakin bir şekilde şunu dedi: “Ben aslında çok mutlu bir insanım da, sadece herkesi şaşırtmak istiyorum.” O an, içimdeki kıyameti fark ettim. Gerçekten, bazen mutlu olmak istemeyen insanlar var. Bu da benim için bir tür yaşam felsefesi olmuştu: “Mutsuzluk bir seçimdir.”
“Ne Yapmalı?” Sorusuna Gelelim
Bütün bu uzun sohbetin sonunda, o mutsuz kişi veya bizden biri mutlu olmak isterse, ne yapmalı? Tabii ki, gülmek, eğlenmek ve bazen de hayatı biraz ciddiye almayı bırakmak. Çünkü sürekli mutsuz olmak, hayatın ve insanın en büyük zararı olabilir.
Bir arkadaşımın dediği gibi, “Hayatını sürekli şikayetle geçireceksen, sonunda o şikayetler seni takip eder.” Bu noktada şunu fark ettim: Mutluluğu dışarda aramayın. Çünkü her şeyden mutlu olmayan bir kişi, içinde mutlu olmayı öğrenmedikçe, bu sadece bir “yolculuk” olur.
Sonuç: Hiçbir Şeyden Mutlu Olmayan Kişiye Ne Denir?
Bunu sormak aslında çok basit ama cevabını bulmak çok zor. Çünkü kimse mutsuzluğu bir yaşam tarzı olarak seçmez. İçsel bir huzursuzluk, bir eksiklik, belki de hayal kırıklıkları mutsuzluğu besler. Ama, hayatta her şey bir denge. Bu yüzden “Hiçbir şeyden mutlu olmayan kişiye ne denir?” sorusunun yanıtı aslında derin bir içsel yolculuğun parçasıdır.
Sonuçta, mutlu olmayı seçmek de bir sanattır. Ve ne olursa olsun, şikayet etmeden, kendimizi biraz daha anlamaya çalışarak, belki de içsel huzuru bulmamız gerekir. Bu yazıyı okurken bir kahve içmeyi unutmayın; çünkü bazen mutsuzluğa bir kahve molası iyi gelir.